My sporadic thoughts

കാലചക്രം വർഷങ്ങളെ മാത്രം അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണോ എന്നറിയില്ല. എന്നാൽ ഏതോ ഒരിടത്ത് എപ്പോഴോ കണ്ട ചിലതിനെ വീണ്ടും വായിക്കുമ്പോൾ ഈ കാലചക്രം ഒരു ഏകകമാകുന്നുണ്ട്. എട്ടുവർഷം മുമ്പോ മറ്റോ ഒരു ഗൃഹലക്ഷ്മിയിൽ കണ്ട ‘പാഡ്’ എന്ന ചെറുകഥ അന്ന് നൽകാതിരുന്ന പല ധ്വനികളും ഇന്ന് നൽകുന്നു. അവ്യവസ്ഥിതത്വം (Ambiguity) എന്ന കലോപകരണത്തിന് ഇത്രയും ശക്തി ഉണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത്തരം ചില പുനർവായനകൾ ഉപകാരപ്പെടുമെന്ന് ഈ കഥ എന്നോട് പറയുന്നു.  ‘പാഡ്’ എന്ന ചെറുകഥ ഏത് കാഴ്ചപ്പാടിൽ നിന്നാണ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്നെനിക്കറിയില്ല. ശ്രീലത കെ എസ് Sreelatha Sreelatha KS ആണ് ഈ കഥയുടെ സ്രഷ്ടാവ്. ഒന്നിലധികം കാഴ്ചപ്പാടുകളെ ഒരു കഥയിൽ കാണാനാകുമ്പോൾ ഒരു പഠിതാവിന് ലഭിക്കുന്ന ബൗദ്ധിക ആമോദം വളരെ വലുതാണ്. അതിനാൽ ‘പാഡി’നെയും അങ്ങനെ തന്നെ വേണം കാണാൻ.  ആധുനിക സാഹിത്യത്തിൽ കാലമിശ്രണം ഒരു ശക്തമായ ഉപകരണമാണ്. ഈ കഥയും അതിനെ ആവോളം പ്രദർശിപ്പിക്കുന്നു. വിമല എന്ന സാധാരണക്കാരിയെ വീട്ടമ്മ, അവരുടെ ഭർത്താവ്, എട്ടു വയസ്സുകാരിയായ മകൾ റിതി, പതിനൊന്നുവയസ്സുകാരനായ മകൻ റിതേഷ് എന്നിവരാണ് കഥയിലെ പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ. ഇവരിൽ തന്നെ ദൃശ്യത ഏറ്റവും കൂടുതലുള...

The endosulfan tragedy of Kerala, first and foremost of the district Kasaragod, further some other districts, Kozhikode, Wayanad, Palakkad and Idukki has surely been one of the horrific man made tragedies. Thousands were affected by the law-defying spray of the acaricide and many are still to be included in the records.  Endosulfan tragedy left many people bedridden and dependent. These people should be noted as one of the most ignored community of the state. The government thinks that a mere uneven compensation of five lakhs bucks can solve all the issues. But it's not Trivandrum or Ernakulam. It's Kasaragod. It's Kozhikode, Wayanad, Palakkad and Idukki. And most of the affected areas are villages and places affine to ecological belts and tribal zones. These non-urban regions are very rudimentary in terms of infrastructure. It's indeed a social issue since many people have similar experiences and claim it as an oppression. However, viewed from a feminist p...

Each and every moment, we are made to feel less. We are controlled. We are denied our freedom because it may make people say something.  The logic, when questioned, makes parents ask why do we ask them. Whereas, curiosity is a part of intelligence.

Being different isn’t a crime. Tokenising it or nullifying it is. Diversity has been everywhere since the beginning. The moment I heard the verdict of these girls, what I thought about was the chads. Quite foolish. But what they do shouldn’t be upheld. Because diversity should be allowed to exist. Just like the fingers of your hands look different, humans too are different. In the system I’ve been brought up, transgender people may be tolerated, but others may not be. It’s nothing but the lack of sex education. Queer people were there since the blooming of creation. Look in your surroundings, they exist, perhaps silently, perhaps invisibly or perhaps boldly. They’re there. They are born just like you. They live just like you. Would anyone ask a cishet person why they feel for a girl? The same should be here. The right to exist is like oxygen. One without it is invisible and dead. That’s why I am lavishly mentioning Article 21 in my stories right after the verdict. It guaran...

It has freedom, if you are like it's only you there, with dust and filth, with black water running, with humans existing, dogs barking or napping, cows putting their dung,  hawkers crying, homesickness crying,  girls crying, silenced.

It was this platform which taught me a lot. However, bringing up in an orthodox household, I still doubt whether I'm going the wrong way. Apprehensions engulf me. I know, many people face this because development is so delicate that oppressors can insert their hand and pinch us even through the smallest hole. I am learning about gay men. I doubt how lesbians love. I doubt how pansexuals can exist. All because I never knew them, although I claim myself to be an ally. This type of apprehensions make my catharsis a harder process. Because I'm still doubting my changes. I stumble when someone comes up with a mighty counter point. I doubt what I say. I fear radicalism because I still don't have a sound base.  I fear because I wasn't taught, neither anyone explored those subtle realities.